Categorías
Uncategorized

M104: A Galaxia do Sombreiro

Créditos da imaxe e Copyright: Bray Falls

Explicación: Unha magnífica galaxia espiral, M104 é famosa polo seu perfil casi de esguello destacando un amplo anel de oscuras liñas de po. Vista en silueta contra unha extensa protuberancia central de estrelas, a franxa de po cósmico confírelle á galaxia unha apariencia de sombreiro de aba ancha suxerindo un alcume máis popular, Galaxia do Sombreiro. Esta nítida vista óptica da coñecida galaxia feita a partires de datos de imaxes terrestres procesouse para preservar os detalles habitualmente perdidos no abrumador resplandor da brillante protuberancia central de M104. Tamén coñecida como NGC 4594, a Galaxia do Sombreiro pode verse ó longo de todo o espectro, e alberga un buraco negro supermasivo central. Duns 50.000 anos luz de diámetro, e a 28 millóns de anos luz de distancia, M104 é unhas das galaxias máis grandes no borde sur do Cúmulo de Galaxias de Virgo. Así e todo, as coloridas e picudas estrelas do primeiro plano neste campo de visión atópanse na nosa propia Galaxia Vía Láctea.

Categorías
Uncategorized

O Cometa, a Balea e o Pao de hóckey

Créditos da imaxe e Copyright:Grand Mesa ObservatoryTerry Hancock / Tom Masterson

Explicación: co seu máximo achegamento ao Sol o 1 de marzo e co seu máximo achegamento á Terra o 23 de abril, o Cometa ATLAS (C/2020 R4) amosa un feble ton verdoso na coma e na súa corta cola nesta bonita vista co telescopio. Capturado o 5 de maio, o cometa atopábase nas límites da constelación de Canes Venatici, e preto da liña de visión do intrigante fondo de galaxias popularmente coñecido como a Balea e o Pao de hóckey. Con apariencia de cetáceo pero co tamaño da Vía Láctea, NGC 4631 é unha galaxia espiral vista nesta imaxe na marxe da foto arriba á dereita, a uns 25 millóns de anos luz. NGC 4656/7 amosa a forma curvada das galaxias en interacción visibles abaixo á esqueda ao lado de NGC 4631. De feito, as distorsións e trazas de gas detectadas noutras lonxitudes de onda suxiren que a Balea e o Pao de hóckey cósmicos tiveron un encontro próximo un co outro nun pasado distante. En traxectoria de saída e a tan só 7 minutos luz da Terra, o cometa ATLAS volverá de visita ao Sistema Solar interior en menos de 1000 anos.

Categorías
Uncategorized

Un meteoro e o Gegenschein

Crédito da imaxe: J.C. CasadoStarryEarthEELabsTWAN

Explanation: é o ceo nocturno máis escuro na dirección oposta ao Sol? Non. De feito, unha feble luz dificilmente discernible coñecida como gegenschein (a palabra en alemán para contraluz) pode verse a 180 graos do Sol incluso nunha noite extremadamente escura. O gegenschein é a luz solar dispersada de volta polas partículas de po interplanetario. Estas partículas de po teñen un tamaño de milímetros e son pequenos anacos de asteroides que orbitan o Sol no plano da eclíptica xunto aos planetas. Fotogrado aquí nesta imaxe tomada o pasado marzo, trátase dunha das imaxes máis espectaculares tomadas do gegenschein. A exposición profunda no extraordinario ceo escuro sobre o Observatorio do Teide nas Illas Canarias amosan o gegenschein como unha extensión da luz zodiacal. O destacado fondo da imaxe inclúe un brillante meteoro á esqueda, o Setestrelo arriba á esquerda e a Estrela Polar á dereita. O meteoro case apunta cara o Monte Teide, a montaña máis alta de España, mentres o laboratorio solar de forma piramidal aparece no lado dereito. Durante o día, un fenómeno como o gegenschein chamado Heiligenschein  ou halo é visible ás veces no reflexo do Sol no aire ou nas nubes cando viaxamos en avión.

Categorías
Uncategorized

Lóstregos e Orión tras Uluru

Crédito da imaxe e Copyright: Park Liu

Explicación: que sucede atrás de Uluru? Uluru, lugar Patrimonio da Humanidade é unha extraordinaria montaña de 350 metros de altura en Australia central que se eleva abruptamente dende unha chaira. Composta de arenito, Uluru formouse lentamente durante os últimos 300 millóns de anos mentres e erosión eliminaba a rocha máis branda. No fondo da imaxe amosada tomada a mediados de maio, é visible unha violenta treboada. Máis alá de Uluru e da treboada destaca nun ceo cheo de estrelas a constelación de Orión. A rexión de Uluru foi o fogar de humanos durante máis de 22 000 anos. Os indíxenas locais notaron que cando as estrelas que conforman a actual constelación de Orión aparecían no ceo nocturno por primeira vez indicaba que a estación cálida e as treboadas estábanse achegando.

Categorías
Uncategorized

Os cúmulos estelares M35 e NGC 2158

Créditos da imaxe e CopyrightCFHTCoelumMegaCamJ.-C. Cuillandre (CFHT) & G. A. Anselmi (Coelum)

Explicación: Os cúmulos estelares poden estar cerca ou lonxe, ser novos ou vellos, difusos ou compactos. A imaxe destacada amosa dous cúmulos estelares abertos bastante contrastados no mesmo campo. M35, na parte inferior esquerda, está relativamente próximo a 2.800 anos luz distant, é relativamente novo con 150 millóns de anos, e relativamente difuso, cunhas 2.500 estrelas espalladas sobre un volume de 30 anos luz de diámetro. As estrelas azuis brillantes frecuentemente caracterizan ós cúmulos abertos novos coma M35. En contraste, NGC 2158, na parte superior dereita, está catro veces máis distante que M35, máis de 10 veces máis vello, e é moito máis compacto. As estrelas azuis máis brillantes de NGC 2158’s autodestruíronse, deixando que a iluminación do cúmulo esté dominada polas estrelas máis vellas e amareladas. Polo xeral, os cúmulos estelares abertos atópanse no plano da nosa Galaxia Vía Láctea, e conteñen entre 100 e 10.000 estrelas, todas elas formadas aproximadamente ó mesmo tempo. Ambos cúmulos abertos, M35 e NGC 2158, poden atoparse xuntos cun pequeno telescopio apuntando cara a constelación dos xemelgos (Gemini).