Categorías
Uncategorized

Luscofusco de verán no norte

Créditos da imaxe e Copyright: Justin Anderson

Explicación: As noites decrecen e os días aumentan a medida que o solsticio do verán se aproximase no norte. Normalmente vistas a altas altitudes nos meses de verán, as nubes noctilucentes ou nubes de brillo nocturno comezan a facer a súa aparición. Á deriva, preto do límite do espacio a uns 80 quilómetros sobre a superficie da Terra, estas nubes de xeo seguían a reflexar a luz solar o 14 de xuño. A pesares de que o Sol se atopaba por baixo do horizonte visto ó norte de Forrest, Manitoba, Canada, capturáronse nunha exposición única preto do luscofusco de medianoite. Múltiples exposicións do primeiro plano seguen o escintileo de baixa altitude dos vagalumes, outra aparición fugaz que brilla na noite de verán.

Categorías
Uncategorized

Cornos do demo dende un anel de lume

Créditos da imaxet & Copyright: Madhup Rathi

Explicación: A refracción atmosférica aplanou o disco solar e distorsionou a súa apariencia nesta vista telescópica dun mencer sobre o Atlántico o 10 de xuño. Dende Belmar, New Jersey na costa este dos Estados Unidos, a escena rexistrouse na Lúa Nova durante o eclipse solar anular desta tempada. A silueta parcial da Lúa dalle ó Sol nacente a súa forma crecente recordando algúns dos cornos do demo (ou quizais unha canoa voladora…). Pero na súa fase anular completa, este Sol eclipasado semellou un anel de lume nos ceos. O eclipse anular de xuño seguiu nos talóns ó eclipse lunar total da Lúa Chea de fináis de maio. Por suposto, o eclipse total lunar foi dun dramático vermello eclipse de Lúa de Sangue.

Categorías
Uncategorized

NGC 6888: a Nebulosa Crecente

Créditos da imaxe e Copyright:Joe NavaraGlenn ClouderRussell Discombe

Explicación: NGC 6888, tamén coñecido como a Nebulosa Crecente, abrangue uns 25 anos luz arrastrada polos ventos da súa brillante estrela masiva central. O triunvirato de astrofotógrafos (Joe, Glenn, Russell) crearon esta nítida imaxe desta burbulla cósmica. Para esta colaboración telescópica realizada durante 30 horas, empregaron datos de banda estreita illando a luz do hidróxeno e osíxeno atómicos. Os átomos de osíxeno producen unha luz azul-verdosa que semella envolver os detalles e filamentos. Visible na nebulosa, a estrela central de NGC 6888 clasifícase como tipo Wolf-Rayet (WR 136). A estrela estase desprendendo das súas capas externas nun violento vento estelar, expulsando o equivalente a unha masa solar cada 10 000 anos. A estructura complexa da nebulosa é probablemente o resultado destos fortes ventos interactuando co material expulsado na fase anterior. Queimando combustible a un ritmo vertixinoso e preto do final da súa vida estelar, esta estrela rematará estoupando nunha espectacular supernova. Atopada na poboada constelación do Cisne, NGC 6888 atópase a uns 5 000 anos luz.

Categorías
Uncategorized

Escorpio destacado

Créditos da imaxe e Copyright: Stefan Lenz

Explicación: se Escorpio fose tan claramente visible a simple vista os humanos recordaríamolo mellor. Escorpio típicamente aparece como unhas poucas estrelas brillantes nunha das constelacións zodiacais mellor coñecidas pero menos apuntadas. Para obter unha imaxe tan espectacular coma esta precisamos unha boa cámara, un ceo escuro e un procesado de imaxe sofisticado. O resultado é esta imaxe dixitalmente mellorada que amosa moitos detalles fermosos. Cruzando diagonalmente a imaxe atópase o plano da Vía Láctea. Son visibles grandes nubes de estrelas brillantes e longos e intrincados filamentos escuros de po. Ascendendo verticalmente á esquerda da imaxe aparecen unhas bandas escuras de po coñecidas como o Río Escuro. Moitas das estrelas brillantes da esqueda forman parte da cabeza e pinzas do Escorpión, e inclúe á brillante estrela Antares. Numerosas nebulosas de emisión vermellas, nebulosas de reflexión azuis e máis filamentos escuros son tamén visibles nesta exposición de 17 horas. Escorpio aparece nos ceos do hemisferio sur despois do solpor durante a metade do ano.

Categorías
Uncategorized

Zhurong: un novo rover en Marte

Crédito da imaxe: China National Space Administration

Explicación: hai un novo rover en Marte. A mediados de maio, a misión chinesa Tianwen-1 enviou o rover Zhurong á superficie do planeta vermello. Como Marte significa Planeta de Lume en chinés, o nome do rover Zhurong significa algo semellante ao Deus do Lume na mitoloxía chinesa. Zhurong aterrou ao norte de Utopia Planitia, a maior chaira de impacto coñecida no Sistema Solar, unha rexión coñecida pola gran cantidade de xeo subterráneo. Entre os instrumentos científicos que leva Zhurong inclúese un radar con capacidade de penetrar o chan que pode detectar o xeo ata 100 metros de profundidade. Zhurong, do tamaño dun coche, aparece retratado nesta imaxe xunto á súa plataforma de aterraxe. A imaxe foi tomada por unha cámara remota desplegada polo propio rover. A misión de Zhurong planeada para 90 días inclúe estudos da xeoloxía, solos e atmosfera de Marte en Utopia Planitia.