Categorías
Uncategorized

NGC 4565: Galaxy on Edge

Crédito da imaxe e Copyright: Michael Sherick

Explicación: a magnífica galaxia espiral NGC 4565 vese de perfil dende a Terra. Tamén coñecida como a Galaxia da Agulla polo seu perfil estreito, a brillante NGC 4565 é unha parada habitual de moitas exploracións telescópicas do ceo do hemisferio norte na feble pero poboada constelación de Coma Berenices. Esta nítida imaxe chea de cor amosa o bulbo central que constitúe o núcleo da galaxia cortado por escuras liñas de po que anoan o estreito plano galáctico de NGC 4565. Esta galaxia atópase a uns 40 millóns de anos luz e abrangue uns 100 000 anos luz. Visible facilmente con pequenos telescopios, as entusiastas do ceo consideran NGC 4565 como unha das marabillas celestes que Messier omitiu. 

Categorías
Uncategorized

O vital centro da Nebulosa da Lagoa

Crédito da imaxe: NASAESAHubbleProcesado e Copyright: Mehmet Hakan Özsaraç

Explicación: o centro da Nebulosa da Lagoa é un remuíño de espectacular formación estelar. Visible preto do centro da imaxe, son visibles dúas grandes nubes con forma de funil xeradas polos extremos ventos estelares e a intensa luz das estrelas, cada un deles abrangue aproximadamente medio ano luz. Unha estrela moi brillante, Herschel 36, ilumina a rexión. Espesos muros de po agochan e tinguen de vermello a outras estrelas quentes novas. A enerxía destas estrelas entra no frío po e gas, e as grandes diferenzas de temperaturas na rexións próximas xeran fortes ventos cortantes que poden causar estes funís. A imaxe, que abrangue uns 10 anos luz, combina imaxes tomadas en seis cores polo Telescopio Espacial Hubble. A Nebulosa da Lagoa, tamén coñecida como M8, atópase a uns 5 000 anos luz de distancia cara a constelación de Saxitario.  

Categorías
Uncategorized

O ceo profundo detrás da Lúa eclipsada

Crédito da imaxe e Copyright: Andrei Ionut Dascalu

Explicación: o plan era capturar esta pintoresca parte do ceo que acollía a un novo convidado. O resultado inclúe un premio, outro inesperado convidado adicional. O bonito fondo amosa parte da banda central da Vía Láctea á esquerda e as nubes de cores de Rho Ofiuco no centro da imaxe. O convidado trátase da feble e avermellada Lúa á dereita, este convidado era esperado xa que a imaxe realizouse durante a eclipse lunar total da pasada semana. A planificación ten que ser a correcta por que a Lúa, xusto antes e despois da eclipse, é tan brillante que ocultaría o fondo. O convidado inesperado e o brillante meteoro que cruza a imaxe. O trazo do meteoro capturouse en só unha das dez capturas profundas consecutivas feitas dende A Palma, nas Illas Canarias, mentres a imaxe da Lúa eclipsada foi captada xusto despois coa mesma cámara e dende o mesmo lugar. A próxima eclipse lunar total (tamén bastante esperada) ocorrerá a comezos de novembro.


Categorías
Uncategorized

Unha eclipse lunar dixital

Crédito da imaxe e Copyright:Michael Cain

Explicación: realizadas os días 15 e 16 de maio, esta secuencia de exposicións capturan a Lúa chea durante unha eclipse lunar total a medida que cruza por riba das copas das árbores nos ceos despexados de Florida central. Cada instantánea foi feita cada 5 minutos cunha cámara dixital e amosa a progresión da eclipse ao longo de tres horas. O brillante disco lunar crece escuro e vermello ata que cruza pola sombra da Terra. De feito, contando as imaxes centrais da secuencia é posible medir os aproximadamente 90 minutos de duración da fase total da eclipse. Ao redor do ano 270 a.C. o astrónomo grego Aristarco tamén mediu a duración de eclipses lunares totais pero sen os beneficios de reloxos é cámaras dixitais. Aínda así, empregando xeometría foi quen de calcular dunha maneira moi precisa a distancia á Lúa en termos do radio da Terra a partires da duración da eclipse.


Categorías
Uncategorized

NGC 1316: despois de que as galaxias colisionen

Crédito da imaxe e Copyright: Captura: Greg TurgeonProcesado: Kiko Fairbairn

Explicación: as astrónomas convértense en detectives cando intentan comprender o que causa vistas tan sorprendentes como NGC 1316. As investigacións apuntan a que NGC 1316 é unha xigantesca galaxia elíptica que comezou a devorar fai uns 100 millóns de anos á súa galaxia espiral compañeira, NGC 1317, xusto arriba á dereita. As probas que soportan esta teoría inclúen as escuras liñas de po que caracterizan a esta galaxia espiral, os febres remuíños e as capas de estrelas e gas visible nesta imaxe de gran profundidade e amplitude. Unha cousa que permanece sen explicación é o pequeno tamaño dos cúmulos estelares globulares, vistos nesta imaxe como febles puntos. A maioría das galaxias elípticas teñen máis cúmulos globulares e máis brillantes que os de NGC 1316. Pero os cúmulos observados son demasiado antigos para teren sido creados pola recente colisión. Unha hipótese é que estes cúmulos sobreviviron dunha galaxia anterior asimilada por NGC 1316. Outro atributo sorprendente de NGC 1316, tamén coñecida como Fornax A, son os seus xigantescos lóbulos de gas que brillan con forza en ondas de radio.