Categorías
Uncategorized

Messier 20 y 21

Créditos da Imaxe & Copyright:Emanuele Petrilli

Explicación: A fermosa nebulosa Trífida, tamén coñecida como Messier 20, é sinxela de atopar cun pequeno telescopio na rica nebulosa da constelación de Saxitario. A uns 5.000 anos luz de distancia, o colorido estudo dos contrates cósmicos comparte esta fermosa composición, dun grado aproximadamente de amplitude co cúmulo estelar aberto Messier 21 (dereita). Triseccionada por liñas de po, a Trífida ten uns 40 anos luz de diámetro e apenas uns 300.000 anos de idade. Isto faina unha das rexións máis novas de formación de estrelas no noso ceo, con estrelas recén nacidas e embrionarias incrustadas no seu po natal e nubes de gas. As estimacións da distancia ó cúmulo estelar aberto M21 son similares ás de M20, pero a pesares de compartir esta magnífica paisaxe celeste non hai aparente conexión entre as dúas. De feito, as estrelas de M21 son moito máis vellas, sobre uns 8 millóns de anos de idade.

Categorías
Uncategorized

A daga solar de Picture Rocks

Crédito do vídeot & Copyright: Martha Schaefer, Brad Schaefer, Jim Stamm; Músiica & LicenzaAwakening (Wojciech Usarewicz), Lone Tree Music

Explicación: As antigas dagas solares non poderán ferirte, pero poderán dicirche a hora.  Unha daga solar é un oco dentro dunha sombra con forma de daga creado pola luz do sol que pasa a través dunha fenda nunha rocha próxima. Fai máis de 1000 anos, os nativos do suroeste americano esculpiron petróglifos nas rochas que se iluminaron por dagas solares de diferentes formas a medida que o Sol se desprazaba polo ceo. Un tipo de reloxo de sol, onde o fin da espiral da daga solar apunta ao mediodía (por exemplo) indicando unha época do ano, posiblemente alumeando un solsticio ou un equinocio.  Pénsase que as dagas solares foron empregadas polos cregos solares durante as solitarias vixilias xunto a rezos e ofrendas.  Das poucas coñecidas, o video destacado amosa a histórica daga solar de Picture Rocks preto de TucsonArizonaUSA, posiblemente creada polo crego solar Hohokam sobre o ano 1000 d.C. 

Categorías
Uncategorized

Cometa Neowise sobre o desfiladeiro Vikos

Créditos da imaxe & Copyright: Constantine Emmanouilidi

Explicación: Desgarrouse a Terra a sí mesma para amosarnos este cometa? Por suposto que non, aínda que esta imaxe pareza semellar o contrario. No fondo aparece o Cometa NEOWISE tal e como se amosaba fai unhas dúas semanas sobre o norte de Grecia. Sobre o cometa hai moitas estrelas incluido as brillantes estrelas da Osa Maior (Big Dipper) (tamén o Feiticeiro, na mitoloxía Azteca), un asterismo que moita xente arredor do mundo empregou para etopar o cometa a simple vista mentres flotaba nos ceos do norte ó longo do mes pasado. No primeiro plano atópase o Desfiladeiro Vikos, o desfiladeiro máis profundo na Terra, en relación a súa anchura. O desfiladoiro foi lentamente creado pola erosión producida polo río Voidomatis durante os últimos millóns de anos. A captura desta imaxe requeriu moita planificación, espera, sorte, loita contra fortes ventos, e evitar ós lobos locais. O Cometa C/2020 F3 (NEOWISE) continúa a esvaecerse e agora vese mellor con anteollos mentres se dirixe de volta ó Sistema Solar exterior.

Categorías
Uncategorized

Dous mundos, un Sol

Dous mundos, un Sol
Créditos e copyright imaxe esquerda: Damia Bouic;
Créditos imaxe dereita: NASAJPL-CaltechMSSSProcesado dixital: Damia Bouic

Explicación: Cómo de diferente pode parecer un solpor dende Marte ou dende a Terra? Por comparación, dúas imaxes da nosa estrela común tomáronse ó solpor, unha dende a Terra e outra dende Marte. Estas imaxes escaláronse para ter a mesma amplitude angular e foron destacadas aquí unha ó carón da outra. Unha rápida análisise revelará que o Sol aparece lixeiramente máis pequeno dende Marte que dende a Terra. Isto ten senso posto que Marte atópase un 50% máis afastado do Sol que a Terra. Máis sorprendente, quizáis, é que o solpor marciano é notablemente máis azulado preto do Sol que as cores laranxas típicas preto do Sol na súa posta dende a Terra. A razón para os tonos azuis dende Marte non se comprende totalmente, pero pénsase que está relacionado coas propiedades de dispersión do po marciano. O solpor terrestre foi capturado en Marzo de 2012 dende MarsellaFrancia, mentras que o solpor marciano capturouno no 2015 o rover da NASA Curiosity  dende o crater Gale en Marte. A pasada semana un novo rover e un helicóptero — a bordo da misión Mars 2020 — lanzáronse cara Marte.

Categorías
Uncategorized

A nebulosa Trompa do Elefante en Cefeo

Créditos da imaxe & Copyright: Chad Leader

Explicación: Coma unha ilustración na galáctica Just So Story, a nebulosa Trompa do Elefante serpentea a través da nebulosa de emisión e o xoven complexo de cúmulos estelares IC 1396, na alta e lonxana constelación de Cefeo. Tamén coñecida como vdB 142, a trompa de elefante cósmico ten máis de 20 anos luz de longo. Esta detallada vista de preto obtívose a través de filtros de banda estreita que transmiten a luz dos átomos ionizaos de hidróxeno e osíxeno na rexión. A composición resultante resalta as brillantes crestas que delinean as bolsas de frío po interestelar e gas. Tales nubes embebidas, escuras, con forma de tendril conteñen a materia prima para a formación de estrelas e agochan protoestrelas no seu interior. A preto de 3.000 anos luz de distancia o relativamente feble complexo IC 1396 cobre unha larga rexión do ceo, extendéndose máis de 5 graos. Esta dramática escena abarca un ángulo de visión dun grao de anchura, preto do tamaño de dúas lúas cheas.