Categorías
Uncategorized

Unha constelación histórica brasileira

Créditos da imaxe e Copyright: Rodrigo Guerra

Explicación: O ceo nocturno está cheo de historias. Culturas ó longo da historia proxectaron algunhas das súas máis duradeiras lendas nas estrelas. Xeracións de persoas ven estas constelacións estelares, escoitan historias asociadas e transmítenas á seguinte xeración. Destacada aquí está quizáis a constelación menos familiar do Home Vello, longo tempo coñecida polos pobos Tupi, nativos das rexións de América do Sur coñecidas agora coma Brasil. O Home Vello, en linguaxe máis moderna, pode estar composta polo cúmulo estelar das Hyades como a súa cabeza e o cinturón de Orión como parte dunha perna. O folclore tupí conta que a outra perna foi amputada pola súa esposa infeliz, causando que rematara nunha estrela laranxa coñecida coma Betelgeuse. O cúmulo estelar das Pleiades, no extremo esquerdo, pode ser interpretado coma unha pluma da cabeza. Na imaxe destacada, o coxo Home Vello está reflexado nunha persoa que posa no primeiro plano. O folclore do ceo nocturno é importante por moitas razóns, incluido que rexistra a herdanza cultural e documenta a universalidade da intelixencia e imaxinación humana.

Categorías
Uncategorized

Fases da Lúa en 2021

Créditos do vídeo: 
Datos: Lunar Reconnaissance Orbiter.  
Animación: NASA‘s Scientific Visualization Studio.
Música: Brandenburg Concerto No4-1 BWV1049 (Johann Sebastian Bach), por Kevin MacLeod vía Incompetech.

Explicación: Cal será a fase lunar no teu aniversario deste ano? É difícil de predicir porque a aparencia da Lúa cambia cada noite. A medida que a Lúa orbita ao redor da Terra, a metade iluminada polo Sol primeiro faise cada vez máis visible, e logo cada vez menos visible. O vídeo anima imaxes tomadas polo Orbitador de Recoñecemento Lunar da NASA para mostrar as 12 lúas que aparecen este ano, 2021. Unha soa lunación describe un ciclo completo de nosa Lúa, incluíndo todas as súas fases. Unha lunación completa toma ao redor de 29,5 días, pouco menos dun mes (lúa-th). A medida que cada lunación progresa, a luz solar reflíctese desde a Lúa en diferentes ángulos, e así ilumina diferentes trazos de maneira diferente. Durante todo isto, por suposto, a Lúa sempre mantén a mesma cara cara á Terra. O que é menos perceptible de noite a noite é que o tamaño aparente da Lúa cambia lixeiramente, e que unha pequena oscilación chamada libración ocorre a medida que a Lúa progresa ao longo da súa órbita elíptica.

Categorías
Uncategorized

O cúmulo estelar R136 estoura

Créditos da imaxe: NASAESA, & F. Paresce (INAF-IASF), R. O’Connell (U. Virginia) et al.

Explicación: No centro da cercana rexión de formación de estrelas atópase un enorme cúmulo que contén algunha das estrelas máis grandes, quentes e masivas coñecidas. Estas estrelas, coñecidas colectivamente coma cúmulo estelar R136, parte da Nebulosa da Tarántula, capturáronse na imaxe destacada en luz visible en 2009 a través do Telescopio Espacial Hubble. As nubes de gas e po na Nebulosa da Tarántula, foron esculpidas en formas alongadas por poderosos ventos e radiacións ultravioletas deses cúmulos de estrelas quentes. A Nebulosa da Tarantula atópase no interior dunha galaxia veciña coñecida coma a Gran Nube de Magallanes e está a uns 170.000 anos luz de distancia.

Categorías
Uncategorized

Titán: lúa sobre Saturno

Crédito da imaxe: NASAJPL-CaltechSpace Science Institute

Explicación: igual que a Lúa terrestre, Titán, a maior lúa de Saturno está bloqueada en rotación síncrona respecto ao planeta. Este mosaico de imaxes capturadas pola sonda Cassini en maio de 2012 mostra a cara oposta a Saturno, a cara que sempre mira na dirección oposta ao xigante gasoso. A única lúa do sistema solar cunha atmosfera densa, Titán é tamén o único mundo do sistema solar ademáis da Terra que conten masas líquidas na sua superficie e un ciclo de choiva líquida e evaporación como na Terra. A súa capa de néboa a alta altitude é evidente nesta vista dende Cassini desta lúa de 5 000 quilómetros de diámetro capturada sobre os aneis e as nubes de Saturno. Preto do centro atópase a rexión de dunas coñecida como Shangri-La. A sonda Huygens enviada á superficie pola nave Cassini repousa abaixo e ás esquerda do centro da imaxe, sendo a aterraxe máis distante feita por unha nave.

Categorías
Uncategorized

NGC 1365: maxestoso universo illado

Crédito da imaxe e Copyright: Mike Selby, Leonardo Orazi

Explicación: a galaxia espiral barrada NGC 1365 é verdadeiramente un maxestos universo illado duns 200 000 anos luz de tamaño. Localizada a uns 60 millóns de anos luz da Terra cara a constelación do Forno, NGC 1365 é o membro predominante do ben coñecido cúmulo de galaxias do Forno. Esta imaxe de nítidas cores amosa as intensas rexións de formación estelar de cor vermella preto dos extremos da barra central e ao longo dos brazos espirais, con detalles das escuras liñas de po que cruzan o núcleo brillante da galaxia. No núcleo atópase un buraco negro supermasivo. Os astrónomos pensan que a prominente barra de NGC 1365 ten un papel crucial na evolución da galaxia, introducindo o po e o gas nun remuíño de formación estelar e alimentando de material o buraco negro central.