Categorías
Uncategorized

Cometa Neowise sobre o desfiladeiro Vikos

Créditos da imaxe & Copyright: Constantine Emmanouilidi

Explicación: Desgarrouse a Terra a sí mesma para amosarnos este cometa? Por suposto que non, aínda que esta imaxe pareza semellar o contrario. No fondo aparece o Cometa NEOWISE tal e como se amosaba fai unhas dúas semanas sobre o norte de Grecia. Sobre o cometa hai moitas estrelas incluido as brillantes estrelas da Osa Maior (Big Dipper) (tamén o Feiticeiro, na mitoloxía Azteca), un asterismo que moita xente arredor do mundo empregou para etopar o cometa a simple vista mentres flotaba nos ceos do norte ó longo do mes pasado. No primeiro plano atópase o Desfiladeiro Vikos, o desfiladeiro máis profundo na Terra, en relación a súa anchura. O desfiladoiro foi lentamente creado pola erosión producida polo río Voidomatis durante os últimos millóns de anos. A captura desta imaxe requeriu moita planificación, espera, sorte, loita contra fortes ventos, e evitar ós lobos locais. O Cometa C/2020 F3 (NEOWISE) continúa a esvaecerse e agora vese mellor con anteollos mentres se dirixe de volta ó Sistema Solar exterior.

Categorías
Uncategorized

Dous mundos, un Sol

Dous mundos, un Sol
Créditos e copyright imaxe esquerda: Damia Bouic;
Créditos imaxe dereita: NASAJPL-CaltechMSSSProcesado dixital: Damia Bouic

Explicación: Cómo de diferente pode parecer un solpor dende Marte ou dende a Terra? Por comparación, dúas imaxes da nosa estrela común tomáronse ó solpor, unha dende a Terra e outra dende Marte. Estas imaxes escaláronse para ter a mesma amplitude angular e foron destacadas aquí unha ó carón da outra. Unha rápida análisise revelará que o Sol aparece lixeiramente máis pequeno dende Marte que dende a Terra. Isto ten senso posto que Marte atópase un 50% máis afastado do Sol que a Terra. Máis sorprendente, quizáis, é que o solpor marciano é notablemente máis azulado preto do Sol que as cores laranxas típicas preto do Sol na súa posta dende a Terra. A razón para os tonos azuis dende Marte non se comprende totalmente, pero pénsase que está relacionado coas propiedades de dispersión do po marciano. O solpor terrestre foi capturado en Marzo de 2012 dende MarsellaFrancia, mentras que o solpor marciano capturouno no 2015 o rover da NASA Curiosity  dende o crater Gale en Marte. A pasada semana un novo rover e un helicóptero — a bordo da misión Mars 2020 — lanzáronse cara Marte.

Categorías
Uncategorized

A nebulosa Trompa do Elefante en Cefeo

Créditos da imaxe & Copyright: Chad Leader

Explicación: Coma unha ilustración na galáctica Just So Story, a nebulosa Trompa do Elefante serpentea a través da nebulosa de emisión e o xoven complexo de cúmulos estelares IC 1396, na alta e lonxana constelación de Cefeo. Tamén coñecida como vdB 142, a trompa de elefante cósmico ten máis de 20 anos luz de longo. Esta detallada vista de preto obtívose a través de filtros de banda estreita que transmiten a luz dos átomos ionizaos de hidróxeno e osíxeno na rexión. A composición resultante resalta as brillantes crestas que delinean as bolsas de frío po interestelar e gas. Tales nubes embebidas, escuras, con forma de tendril conteñen a materia prima para a formación de estrelas e agochan protoestrelas no seu interior. A preto de 3.000 anos luz de distancia o relativamente feble complexo IC 1396 cobre unha larga rexión do ceo, extendéndose máis de 5 graos. Esta dramática escena abarca un ángulo de visión dun grao de anchura, preto do tamaño de dúas lúas cheas.

Categorías
Uncategorized

Cometa e lóstrego por riba das montañas Bighorn

Créditos da imaxe e copyright: Kevin Palmer

Explicación: Normalmente, Steamboat Point vese xenial… pero non tan xenial. Cada día, o icónico pico das Montañas Bighorn ofrece unha vista interesante, en particular dende a autopista 14 dos EUA, en Wyoming. Nalgúns raros días, as rochosas crestas verticais parecen aínda máis incribles cando se ven fronte a unha distante tormenta eléctrica. A principios deste mes, non obstante, algo aínda máis incrible aconteceu – o cometa visible a ollo nu NEOWISE elevouse sobre el no medio da noite. Xusto cando unha tormenta eléctrica afastada acontecía no fondo. Recoñecendo unha rara oportunidade, un astrofotógrafo con determinación pasou unha noite sen durmir capturando máis de 1400 imaxes desta inhabitual triple conxunción. A imaxe destacada é unha das mellores, co primeiro plano iluminado pola Lúa poñéndose á dereita. O cometa C/2020 F3 (NEOWISE) diríxese agora de volta ao Sistema Solar Exterior, destinado a voltar só nuns 6700 anos.

Categorías
Uncategorized

Voando polo Campo Ultrafondo do Hubble

Créditos do vídeo: NASA, ESA, F. Summers, Z. Levay, L. Frattare, B. Mobasher, A. Koekemoer e o equipo HUDF (STScI)

Explicación: cómo sería voar a través do universo distante? Para averigualo, un equipo de astrónomos estimou as distancias relativas a cerca de 5.000 galaxias dun dos máis afastados campos de galaxias nunca imaxinado: o Campo Ultra Fondo do Hubble (Hubble Ultra Deep FieldHUDF). Xa que a luz necesita un longo tempo para cruzar o universo, a maioría das galaxias visibles no vídeo destacado vense como cando o universo tiña só unha fracción da súa idade actual, aínda formándose, e con formas inusitadas en comparación coas galaxias modernas. As galaxias maduras de aspecto espiral como a nosa Vía Láctea ou a Galaxia de Andrómeda aínda non existen. Cara o fin do vídeo o observador virtual voa polas galaxias máis distantes no campo HUDF, rexistradas cun desprazamento ao vermello. Esta primeira clase de galaxias de baixa luminosidade probablemente contiña estrelas enerxéticas emitindo luz que transformaba moita da restante materia normal do universo de gas frío a un plasma quente ionizado.

Astrofísicos: Consulte máis 2.200 de códigos na Biblioteca de Código Fonte de Astrofísica (Astrophysics Source Code Library)