Categorías
Uncategorized

Dentro na Nebulosa da Flama

Créditos da imaxe: NASAJPL-CaltechIPAC Infrared Science Archive – Procesado: Amal Biju

Explicación: A Nebulosa da Flama destaca nas imaxes ópticas das polvoirentas e aborrotadas rexións de formación de estrelas cara o cinturón de Orión e a estrela máis o leste do cinturón, Alnitak, a só 1.400 anos luz de distancia. Alnitak é a estrela máis brillante no extremo dereito desta imaxe infravermella do Telescopio Espacial Spitze. A uns 15 anos luz de distancia, a vista infravermella lévanos ó interior do gas brillante da nebulosa e ás nubes de po que a oscurecen. Revela moitas estrelas do cúmulo NGC 2024, de recente formación, concentradas preto do centro. As estrelas de NGC 2024 teñen entre 200.000 e 1.5 millóns de anos. De feito, os datos indican que as estrelas mais xoves están concentradas preto do centro do cúmulo da Nebulosa da Flama. Esto é o contrario dos modelos máis simples de formacion de estrelas para unha gardería estelar que predicen que formación de estrelas comeza no centro máis denso do núcleo da nube molecular. O resultado require un modelo máis complexo para a formación de estrelas dentro da Nebulosa da Flama.

Categorías
Uncategorized

O mundo dobremente deformado dos buracos negros binarios

Créditos da Visualización Científica: NASAGoddard Space Flight Center, Jeremy Schnittman and Brian P. Powell – Texto: Francis Reddy

Explicación: Os raios de luz dos discos de acreción que rodean a un par de buracos negros supermasivos orbitándose fanse camiño a través do espazo-tempo deformado producido pola gravidade extrema neste fabulosa visualización por ordenador. A os discos de acreción simulados deuselles diferentes esquemas de falsa cor, vermello para o disco que rodea o buraco negro cunha masa de 200 millóns de Soles e azul para o disco que rodea o buraco negro de 100 millóns de soles. Isto fai máis sinxelo o seguimento das fontes de luz, pero a escolla tamén reflicte a realidade. O gas máis quente emite unha luz máis cercana ó azul do fin do espectro e o material que orbita arredor dos buracos negros máis pequenos experimenta efectos gravitacionais máis fortes que producen temperaturas máis altas. Con todo, para estas masas, ambos discos de acreción, deberían realmente emitir a maioría das súas luces en ultravioleta. As imaxes secundarias distorsionadas do buraco negro azul, que amosan a vista do buraco negro vermello do seu compañeiro, poden atoparse dentro da lea do disco vermello deformado pola gravidade do buraco negro azul en primeiro plano. Posto que estamos a ver a vista do vermello sobre o azul ó mesmo tempo que vemos a azul directamente, as imaxes permítennos ver ambos lados do azul ó mesmo tempo. A luz vermella e azul orixinadas en ámbolos dous buracos negros poden verse no anel de luz máis interno, chamado anel de fotóns, preto do seu horizonte de eventos. Os astrónomos esperan nun futuro non moi lonxano ser quen de detectar as ondas gravitacionais, ondulacións no espacio-tempo, que se producen cando dous buracos negros supermasivos nun sistema moi semellante o que representa nesta simulación por ordenador, orbítanse en espiral e se fusionan.

Categorías
Uncategorized

Alnitak e a Nebulosa da Flama

Créditos da Imaxe e Copyright: Equipo ARO

Explicación: Qué ilumina a Nebulosa da Flama? A mil cincocentos anos luz de distancia, cara a constelación de Orion atópase a nebulosa que, dende o seu brillo e as súas escuras liñas de po, semella, á esquerda, un lume ondulante. Pero lume, a rápida adquisición de osíxeno, non é o que fai que esta lapa brille. Ademáis da brillante estrela Alnitak, a estrela máis ó leste no Cinto de Orión visible no extremo esquerdo, brilla con luzenerxética hacia a chama que expele os electróns das grandes nubes de gas hidróxeno que alí se atopan. Gran parte do brillo prodúcese cando os electróns e o hidróxeno ionizado se recombinan. A imaxe destacada da nebulosa da Flama (NGC 2024) tomouse a través de tres bandas de cor visible con detalles engadidos por longa exposición realizada a partires da luz emitida únicamente polo hidróxeno. A nebulosa da Flama é parte do Complexo da Nube Molecular de Orión, unha rexión de formación de estrelas que inclúe á famosa Nebulosa da Cabeza do Cabalo.

Categorías
Uncategorized

Cando colisionan os buracos negros

Crédito do video e Copyright: Simulating Extreme Spacetimes Collaboration

Explicación: Qué acontence cuando colisionan dous buracos negros? Este escenario extremo acontence no centro de moitas galaxias en fusión e sistemas estelares múltiples. O video destacado amosa unha animación por ordenador das etapas fináis deste tipo de fusión, mentres se resaltan os efectos de lente gravitacional que deberían aparecer no fondo do campo de estrelas. As rexións negras indican o evento de horizontes do dúo dinámico, mentres que o anel circundante de estrelas de fondo cambiantes indica a posición do seu anel de Einstein combinado. Tódalas estrelas do fondo non só teñen imaxes visibles fora deste anel de Einstein, senón que tamén teñen unha o mais images compañeiras visibles no interior. Ó fin, os dous buracos negrofusiónanse. Agora coñécese que as etapas fináis desta fusión producen unha forte ráfaga de radiación gravitacional, proporcionando unha nova forma de ver o noso universo.

Categorías
Uncategorized

Noite zodiacal

Créditos da imaxe e CopyrightJean-Francois Graffand

Explicación: Unha intensa banda de luz zodiacal está capturada neste sereno paisaxe montañoso nocturno do 7 de abril. A vista panorámica foi grabada despois de tres horas de escalada dende unha posición ventaxosa mirando cara o oeste despois do solpor a través dos Pirineos no sur de Francia. A 2.838 metros de altitude, o Monte Valier é o pico máis alto preto do centro. No ceo, as familiares estrelas de Orion e a Vía Láctea do inverno boreal aproxímanse ó escarpado horizonte ó oeste. No ombreiro de Orion, Betelgeuse é unha das tres brillantes e amarelentos faros celestes. Forma un triángulo con súa compañeira estrela xigante vermella Aldebaran situada debaixo e á dereita de Betelgeuse, e o planeta vermello Marte. Marte brilla xusto baixo a banda da Vía Láctea, todavía inmersa na brillante luz zodiacal.