Categorías
Uncategorized

Voando polo Campo Ultrafondo do Hubble

Créditos do vídeo: NASA, ESA, F. Summers, Z. Levay, L. Frattare, B. Mobasher, A. Koekemoer e o equipo HUDF (STScI)

Explicación: cómo sería voar a través do universo distante? Para averigualo, un equipo de astrónomos estimou as distancias relativas a cerca de 5.000 galaxias dun dos máis afastados campos de galaxias nunca imaxinado: o Campo Ultra Fondo do Hubble (Hubble Ultra Deep FieldHUDF). Xa que a luz necesita un longo tempo para cruzar o universo, a maioría das galaxias visibles no vídeo destacado vense como cando o universo tiña só unha fracción da súa idade actual, aínda formándose, e con formas inusitadas en comparación coas galaxias modernas. As galaxias maduras de aspecto espiral como a nosa Vía Láctea ou a Galaxia de Andrómeda aínda non existen. Cara o fin do vídeo o observador virtual voa polas galaxias máis distantes no campo HUDF, rexistradas cun desprazamento ao vermello. Esta primeira clase de galaxias de baixa luminosidade probablemente contiña estrelas enerxéticas emitindo luz que transformaba moita da restante materia normal do universo de gas frío a un plasma quente ionizado.

Astrofísicos: Consulte máis 2.200 de códigos na Biblioteca de Código Fonte de Astrofísica (Astrophysics Source Code Library)

Categorías
Uncategorized

Tianwen-1, misión a Marte

Créditos da imaxe e copyright: Jeff Dai (TWAN)

Explicación: o 23 e xullo, este foguete de carga pesada Longa Marcha 23 ergueuse no ceo azul matinal desde o Centro de Lanzamento de Satélites na illa chinesa de Wenchang. O foguete tansporta un orbitador, un aterrizador e un todoterreo para resolver as Cuestións Celestiais da ambiciosa misión Tianwen-1 a Marte. De feito, o Tianwen-1 foi a segunda das tres misións programadas para o despeque cara o planeta vermello en xullo. Os Emiratos Árabes Unidos lanzaron a súa sonda Amal (Esperanza) a Marte o 19 de xullo. O despegue do todoterreo marciano Perseverance da NASA desde a Base da Forza Aérea de Cabo Canaveral (EUA) está programado para o 30 de xullo. Aínda que ese é o último lanzamento a Marte programado para 2020. A xanela de despegue de mínima enerxía para unha expedición a Marte vai pechar en 2020 e reabrirá en 2022.

Imaxes do cometa NEOWISE desd eo planeta Terra: xullo 24, 23, 22

Categorías
Uncategorized

MAGIC NEOWISE


Créditos da imaxe e Copyright: Urs Leutenegger

Os telescopios múltiples MAGIC de 17 metros de diámetro reflicten a noite estrelada dende o Observatorio do Roque de los Muchachos na illa de La Palma nas Illas Canarias. As siglas MAGIC significan Telescopio de Raios Gamma por Emisión de Radiación Cherenkov na Atmosfera (Major Atmospheric Gamma Imaging Cherenkov), estes telescopios poden ver os fugaces escintileos de luz visible xerados cando os raios cósmicos de alta enerxía impactan nas capas altas da atmosfera.
O 20 de Xullo, dous dos tres telescopios da fotografía estaban na procura de raios gamma provenientes do centro da Vía Láctea. No seu reflexo mostran o brillo das estrelas de Saxitario e o Escorpión cara o suroeste, preto do núcleo galáctico. Máis alá do conxunto de espellos segmentados e baixo o Carro Maior ou Setestrelo atópase o cometa NEOWISE. NEOWISE significa Explorador de Infravermellos de Campo Amplo de Obxectos Próximos á TErra (Near Earth Object Wide-field Infrared Survey Explorer). Este foi o satélite en órbita terrestre empregado no descubrimento do cometa designado como C/2020 F3, pero iso xa o sabes.

Imaxes do cometa NEOWISE
Xullo 23 22 || 21 || 20 || 19 || 18 || 17 || 16 || 15 || 14 || 13 || 12 || 11 || 10 e anteriores ||
Categorías
Uncategorized

Neowise: un conto de fadas

Créditos a imaxe e copyright: Stephane Guisard (Los Cielos de AmericaTWAN)

O po cometario cae por un ceo crepuscular nesta escena de soño,s pero non é a apertura dunha película de contos de fadas. Con todo, o castelo de Neuschwanstein nos Alpes bávaros inspirou o castelo da Bela Durminte de Disneyland. A raia brillante por riba das torres do castelo, captada o 20 de xullo, é probablemente un meteoro das perseidas. Aínda que chegan ao máximo a mediados de agosto, a chuvia de meteoros anual do verán xa está activa. O ronsel meteórico sobre o castelo de fadas pode seguirse cara atrás deica o radiante da chuvia na heroica constelación de Perseo, por fóra da marxe superior esquerda do cadro. Os meteoros das perseidas prodúcense polo po do cometa periódico Swift-Tuttle. Coa súa propia cola ampla de po cruzando agora os ceos setentrionais a aparición celeste por riba do horizonte afastado é o actual preferido da Terra, o cometa NEOWISE.

Imaxes do cometa NEOWISE:  xullo 21 | | 20 | | 19 | | 18 | | 17 | | 16 | | 15  || 14 | | 13 | | 12 | | 11 | | 10 e antes ||

Categorías
Uncategorized

A complexa cola do cometa Neowise

Créditos da imaxe e copyright: Zixuan Lin (Beijing Normal U.)

Que está creando a estrutura na cola do cometa Neowise?

Das dúas evidentes colas, a cola de ións azul apunta directamente na dirección na que se afasta do Sol, orixinándose polo fluxo de cargas do vento solar. Esta estrutura da cola de ións aparece debido a diferentes coeficientes de expulsión de ións que desprenden luz azul provenientes do núcleo do cometa, así como á sempre complexa e continuamente cambiante estrutura dese vento creado polo noso Sol.

Máis inusual para o cometa  C/2020 F3 (NEOWISE), en cambio, é a estrutura ondulada da súa cola de po. Esta cola de po é despregada pola luz solar, e cúrvase porque as partículas de po máis pesadas son máis capaces de resistir esta presión da luz e continúan seguindo unha órbita solar. As impresionantes estrías da cola de po do cometa Neowise non son comprendidas de todo, aínda que parecen estar relacionadas con correntes de rotación de micro partículas de rochas, que reflicten a luz solar ao ser liberadas pola fusión do xeo do seu núcleo de cinco quilómetros de anchura.

A imaxe que se amosa é un conglomerado de corenta imaxes, ensambladas dixitalmente, tomadas hai tres días nos escuros ceos do Deserto do Gobi, na Mongolia Interior, China.

O cometa Neowise fará a súa máxima aproximación á terra mañá, mentres se arreda do Sol. O cometa, xa esvaecendo pero aínda visible a ollo nu, debería desaparecer máis rapidamente a medida que se afasta da Terra.

Imaxes notables enviadas ao APOD no mes de Xullo:

21 || 20 || 19 || 18 || 17 || 16 || 15 || 14 || 13 || 12 || 11 || 10 e antes ||